Boek
Nederlands
Een vrouw zoekt toenadering tot haar negenennegentigjarige moeder na een periode waarin zij van elkaar vervreemd waren geraakt.
Titel
Het einde van de bijen
Auteur
Caroline Lamarche
Vertaler
Katelijne De Vuyst
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
La fin des abeilles
Uitgever
Bleiswijk: Uitgeverij Vleugels, 2022
142 p.
ISBN
9789493186682 (paperback)

Besprekingen

Toch nog nader tot elkaar

Caroline Lamarche wil alleen de essentie overhouden in deze moedige roman over de laatste jaren van haar moeder. Dat is haar goed gelukt.

In minder dan twee jaar heeft uitgeverij Vleugels vier vertalingen uitgebracht van de Waalse schrijfster Caroline Lamarche (1955). Het recentste werk, Het einde van de bijen, is compleet anders dan de vorige drie, die ook al erg van elkaar verschilden. Toch heeft de veelzijdige Lamarche duidelijk haar eigen stijl. Nare gebeurtenissen vertelt ze op een constaterende, wat afstandelijke manier, waardoor ze niet groots en dramatisch worden, maar des te harder aankomen bij de lezer. Tegelijkertijd is er ruimte voor het fantastische, voor dromen, voor de verbeelding. Een kind maakt een nachtelijke tocht op een zwart paard. Een vrouw ligt mooi en dood in een ravijn. Door de medicijnen in haar ogen ziet een oude vrouw een boom vol roze rozen, die naar de hemel groeit.

Die laatste scène komt uit de nu verschenen roman Het einde van de bijen. De oude vrouw is de moeder van Lamarche, van wie ze de laatste levensjaren beschrijft. Ze voert ook zichzelf op, een ik-persoon die haar …Lees verder

Een roman over identiteit, eenzaamheid en familierelaties. Na een droom over haar moeder zoekt de vertelster van het verhaal opnieuw toenadering tot haar, na een periode waarin zij van elkaar vervreemd waren geraakt. Hoewel de moeder het liefst in haar huis zou willen sterven, kiest ze er op haar 99e voor naar een zorginstelling te gaan. Gedurende een pandemie kan de moeder haar kinderen niet meer zien en sterft ze in eenzaamheid. Lamarche schreef een roman over het lichaam en zijn aftakeling, over de eenzaamheid die daaruit voortvloeit, over de zorg en de uitwassen van de privatisering – thema’s die uitmonden in een meditatie over onze tijd en de bedreiging van het ecosysteem. Op poëtische toon geschreven en met name geschikt voor een literaire lezersgroep.Caroline Lamarche (Luik, 1955) is een Belgische schrijver. Ze schreef meerdere boeken. Ze won eerder de prestigieuze Prix Goncourt of novel.Het boek maakt deel uit van de serie: 'Franse reeks'.

Over Caroline Lamarche

FAL - Foto van/door Marie-Françoise Plissart

Caroline Lamarche (Luik, 3 maart 1955) is een Belgische (Franstalige) schrijfster.

Lamarche brengt haar kindertijd door in Noord-Spanje en haar jeugd in de regio Parijs. Na een opleiding als romaniste geeft ze les in Luik en in Nigeria. Ze woont tegenwoordig in Vlaams-Brabant.

Ze is de auteur van romans, van gedichten (Entre-deux / Twee vrouwen van twee kanten, een tweetalige, dubbele bundel geschreven met de Vlaamse schrijfster Hilde Keteleer), van korte verhalen, radiohoorspelen, toneelteksten en van een jeugdboek.

In haar boeken beschrijft ze relaties tussen mensen dikwijls in termen van pijn en genot, van offer en verlossing.

In 2014 is Lamarche verkozen tot lid van de Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique.

Werk

  • Le Jour du chien, Minuit, 1996 (Prix Victor-Rossel). Nederlandse vertaling: De dag van de hond. Vertaald door Rokus Hofstede. Uitgev…Lees verder op Wikipedia